Şimdi seni bekliyorum. bilirsin zordur özleneni beklemek. zaman geçmek bilmez. akrebi hep aynı noktada saymaktadır sanki hasret saatinin. Bekleyişler çok şeylere gebedir bilirsin. özlemle beklerken...
Hafızası yitik mesafelerin karşı yakasında Uğrayanı kalmamış bir kent gibiyim Kaç buhran bıraktın ardında Mimarisiz yalnızlıktan yorulmuş gibiyim Bakışların dolaşıyor caddelerimde, Eski bir adresi arıyor gibisin. Gözlerin nedamet vadilerinde, Sevdaya yol arıyor...
41 can yaşamını yitirdi ‘kerpiç evlerin’ enkazında, çoğu boğularak. Yani deprem yoksulu vurdu; betonarme ev ayakta, kerpiç olanı yerle bir olmuş durumda. Ülkenin gündemini aylardır...
Zirveyi kar öncesi duman sarmış gibi. Zaten bu mevsimde tek ziyaretçilerimiz kılıktan kılığa giren mızmız bulutlar....
Şimdi yalnızlığın felaket saatleri baslıyor. Camdan şehre bakıyorum; sanki şehir inadına uyuyor mışıl mışıl ve ben uykuyu kovalıyorum derbeder. acaba bu şehrin içinde hangi evin...
kaybolup gitmek istiyorum sırf bu tahammülü imkansız yalnızlık bulmasın diye beni.
Bu aksam tv8 de 'ağla sevgili yurdum' adlı film vardı. Alan Paton un aynı adlı romanından uyarlanan film 1930 lu yıllarda başlayan 'apartheid' yonetim anlayışını...
hiç uğrayanı kalmamış viran bir kent gibiyim. Yaşam dedikleri bir nehir habire aşındırıyor kenar mahallelerimi.